Apr 27th 2008rasikmeghaniમારી પસન્દ-ગઝલો
આપણે જેમને ધીરુભાઇ ઓળખીએ છીએં, તેમના આ હાઈકુ ગુજરાતી સાહિત્યમાં શ્રેષ્ઠ ગણાતા કોઇ હાઈકૂથી ઉતરતા નથી. હું ધીરજલાલ શાહને અભીનંદન પાઠવું છું-’રસિક’ મેઘાણી
ડાયરો જામે
ચોતરે, બોખા હસે
ખડખડાટ
અમાસ રાતે
તારાઓ, દીવો લઈ
ચંદ્રને શોધે !
આવે પવન
ખરે પાંદડા, ઊડે
નીચે પડેલાં.
ઘડિયાળનું
લોલક, છે જીવન
માનવી તણું.
– ધીરજલાલ શાહ (હ્યુસ્ટન, ટેક્ષાસ)
‘રીડ ગુજરાતી’ના સૉજન્યથી
http://www.readgujarati.com/sahitya/?p=1949
Apr 24th 2008rasikmeghaniમારી પસન્દ-ગઝલો
દરિયો વિશાળ છે ને નાની જ નાવ છે,
છોડી દે યાર આ તો જૂઠ્ઠો બચાવ છે.
સારે છે આંસુઓ તું ઝાકળ સ્વરૂપે રોજ
ઈશ્વર ભલા તને આ કોનો અભાવ છે ?
આવે નહીં તો જાય બીજે ક્યાં આ ચાંદની ?
ખેતરના માંચડા પર મારો પડાવ છે.
એને જરાય એના કદથી ન માપ તું
જેવી છે, જેવડી છે, અંતે તો વાવ છે.
– ચંદ્રેશ મકવાણા ‘નારાજ’
રીડ ગુજરાતીના સૉજન્યથી
http://www.readgujarati.com/sahitya/
Apr 24th 2008rasikmeghaniમારી પસન્દ-ગઝલો
વાત એની ક્યાં અમોએ અવગણી છે ?
તોય પણ એની નજર મારા ભણી છે.
એ અચાનક આમ આવી જાય પાછાં,
એમને રોકો, હજી વાતો ઘણી છે.
જે ખરું લાગે હમેશાં એ જ કરવું,
કોઈએ પણ ક્યાં કદી ઈચ્છા હણી છે ?
આવવા ના દે પવન સરખોય ઘરમાં,
કોણ જાણે કેમ આ ભીંતો ચણી છે ?
જિંદગી છે મૃત્યુની ‘આતિશ’ અમાનત,
પારકી હોવા છતાં ખુદની ગણી છે.
– આતિશ પાલનપુરી
રીડ ગુજરાતીના સૉજન્યથી
http://www.readgujarati.com/sahitya/
Apr 24th 2008rasikmeghaniમારી પસન્દ-ગઝલો
જેનું સીમ માંહે ખેતર, નતો ગામ માંહે ઘર છે
છતાં નામ તાજવર છે, મને એટલી ખબર છે
ભલે ઊંટ જેમ રહ્યા, એના સર્વ અંગ વાંકા
મારી જોરુ પાસે જર છે, મને એટલી ખબર છે
મારી સાસુ ગુમ થઇ છે, નથી જાણ ક્યાં ગઇ છે,
મારે આંગણે ગટર છે, મને એટલી ખબર છે
જરા છીંફ ખાય પત્ની ત્યાં પિયરનો પંથ લે છે
એનો બાપ દાકતર છે, મને એટલી ખબર છે
સદા જીવવાની ‘મુન્શી’ હતી જેમની તમન્ના
અહીં એમની કબર છે, મને એટલી ખબર છે
-મુન્શી ધોરાજવી
‘વિદેશી ગઝલો’ના સૉજન્ય્થી
Apr 23rd 2008rasikmeghaniમારી પસન્દ-ગઝલો
માથું ભમી ભમીને કહો કેટલું ભમે?
ડિસ્કો ગમી ગમીને કહો કેટલું ગમે?
આ તો ચુનાવનો જ ચમત્કાર માત્ર છે,
નેતા નમી નમીને કહો કેટલું નમે?
શ્રોતાઓ ‘બોર’ થઈને વગાડે છે તાળીઓ,
ભાષણ ગમી ગમીને કહો કેટલું ગમે?
ભણતરથી ભાર કેટલો પુસ્તકનો થૈ ગયો,
બાળક ખમી ખમીને કહો કેટલું ખમે?
કહેતા હતા કે વૃધ્ધ ને બાળક સમાન છે,
ઘરડાં રમી રમીને કહો કેટલું રમે?
કોન્ટ્રાક્ટથી ચણેલ મકાનો પડી ગયાં,
ચણતર નમી નમીને કહો કેટલું નમે?
આંખો ચડી ગઈ અને નાડી મળે નહીં,
‘આશિત’ જમી જમીને કહો કેટલું જમે?
આશિત હૈદરાબાદી
પરણવાની સજા દીધી માંથી સાભાર
Apr 20th 2008rasikmeghaniમારી પસન્દ-ગઝલો
હજી દર્દની અસર છે, મને એટલી ખબર છે
રહે રોજ આંખ તર છે, મને એટલી ખબર છે
ઘણા વિઘ્ન પંથ પર છે, છતાં ચાલતો રહું છું
કે આ પ્રેમની સફર છે, મને એટલી ખબર છે
ન કબૂલે વાત દિલની, ન લે કામ જે સમજથી
એ તો થાય દરબદર છે, મને એટલી ખબર છે
રહી છે સદા બહારો, અને મ્હેકતી સવારો
મેં ન જોઇ પાનખર છે, મને એટલી ખબર છે
જતાં આવતાં મને એ, મળી જાય છે અચાનક
અહીં માર્ગમાં જ ઘર છે, મને એટલી ખબર છે
ઘણી નામના મળી છે, ઘણી આબરુ વધી છે
છતાં હોંશમાં ‘નઝર’ છે, મને એટલી ખબર છે
‘નઝર’ ગફૂરી
(”વિદેશી ગઝલો” પ્રકાશક ;રન્નાદે પ્રકાશનના સૉજન્યથી)
Apr 19th 2008rasikmeghaniમારી પસન્દ-ગઝલો
જકડેલ જણ છીએ અમે કોણે કહ્યું તને
વાતાવરણ છીએ અમે કોણે કહ્યું તને
ભીનપ અગર હો ભાવમાં, ભીંજાઇને જશે
સુકૂ ઝરણ છીએ અમે કોણે કહ્યું તને
આંખો થશે જો બંધ તો સપનામાં આવશું
દર્પણ લગણ છીએ અમે કોણે કહ્યું તને
તું લાગણીની હુંફ, તો આપીને જો જરા
દિલના કઠણ છીએ અમે કોણે કહ્યું તને
અવિરત વહે એ જળ છીએ,મોસમ હો કોઇપણ
શ્રાવણ લગણ છીએ અમે કોણે કહ્યું તને
જખ્મો મળ્યા જે અમને કહો તો ગણાવીએ
‘ઝાકિર’ અભણ છીએ અમે કોણે કહ્યું તને
‘ઝાકિર’ ઉપલેટવી
-’વિદેશી ગઝલો’ સંપાદકઃ ‘દીપક” બારડોલીકરના સૉજન્યથી
Apr 18th 2008rasikmeghaniમારી પસન્દ-ગઝલો
કેટલી આકરી પરીક્ષા છે
જિંદગી મોતની પ્રતિક્ષા છે
થઇ શકે તો દે દાન દર્શનનું
મારે મન એજ દીક્ષા છે
કોણ પામે છે અંત જોઇશું
રાત છે, હું છું, ને પ્રતિક્ષા છે
ઘૂંટ લોહીના પાય છે દુનિયા,
શું એ તૉબા કર્યાની શિક્ષા છે ?
સુખ છે પ્રસ્તાવના અગર ‘મન્ઝર’
દુઃખ જીવનગ્રંથની સમીક્ષા છે
-’મન્ઝર’ કુત્યાન્વી
‘રચના’ કાવ્ય સંગ્રહ અને
‘ગઝલઃ સ્ંરચના અને છંદ વિધાન’ - સુમન અજમેરીના સૉજન્યથી
Apr 16th 2008rasikmeghaniનવી ગઝલો
સૉ રાત દિ’ ઉદાસ રહું છું, તું જાણે છે
હું તારા માટે ખાસ રહું છું, તું જાણે છે
છેલ્લે મળ્યા’તા આપણે વીતી ગયા વરસ
તુજ દિલની તોયે પાસ રહું છું, તું જાણે છે
ક્યારીઓ સીંચી પુષ્પની, ઉપવનમાં પ્રેમથી
યાદોની લઈ સુવાસ રહું છું, તું જાણે છે
બસ તારો છું, તું મારી છે, કેવળ મગન હું એમ,
બે દિ’ના બારેમાસ રહું છું, તું જાણે છે
તડકે ભરીને ચૅતરે મ્રગજળથી વાટકો
હું લઈને એની પ્યાસ રહું છું, તું જાણે છે
Apr 14th 2008rasikmeghaniભીની ભીની આંખો
ઝાઝું તું જોઈ ના શકે, થોડીકવાર જો
ઝીલી રહ્યો છું કારમા કેવા પ્રહાર જો
કયારેક તું જનાર જો, ને આવનાર જો
કેવા કર્યા છે કારમા કોણે પ્રહાર જો
ડૂબેલ બેડા કેટલા એના ઉદરમાં છે
ઉછળી રહેલ મોજાની તું આરપાર જો
કાળી પ્રલયની રાતમાં વીતે છે જે મને
જોવા તું એને કો’કદી’ મારી સવાર જો
ખરડાઈ રક્તથી ગયા કાં પય, એ જો નહિ
રસ્તાની વચ્ચે કેટલી છે સંગધાર જો
છાતીમાં સળવળે છે કાં ચૈતર હજી સુધી
કોની વહે છે યાદમાં શ્રાવણની ધાર જો
સૈકાથી સ્તબ્ધ વાટમાં ઊભો છું જેમની
ઉઘડી રહ્યા છે આજ એ બીડેલ દ્બાર જો
તોપણ ‘રસિક’ બધાયથી કરવાનો પ્રેમ છે
નફરત કહીં, તો કયાંક મળી જાશે પ્યાર જો