May 21st 2008rasikmeghaniનવી ગઝલો
પાડોશીનો માલ કબીરા
મુખથી ટપકે રાલ* કબીરા
સાળ**વિફળતા ધાગો ફટકે,
વીવિંગ માસ્ટર ઝાલ કબીરા
નોખા મળીને ભેગા જમવું
પીઝા સાથે દાલ કબીરા
શ્વેત મળે કે શ્યામ સરીખા
નોખા નોખા બાલ કબીરા
કરશે રાતો ચોળ મળીને
બીજો ધરના ગાલ કબીરા
દર્પણ જેમજ ચમકી રે’શે
તેલ સભર છે ટાલ કબીરા
લાગ મળેતો ડાહ્યા ડમરા
ખેંચી લેશે ખાલ કબીરા
મળશે મફતનો માલ ‘રસિક’ને
બદલી જાશે હાલ કબીરા
-’રસિક’ મેઘાણી
*રાલ= લાળ **સાળ= કપડા વણવાની લૂમ
Apr 16th 2008rasikmeghaniનવી ગઝલો
સૉ રાત દિ’ ઉદાસ રહું છું, તું જાણે છે
હું તારા માટે ખાસ રહું છું, તું જાણે છે
છેલ્લે મળ્યા’તા આપણે વીતી ગયા વરસ
તુજ દિલની તોયે પાસ રહું છું, તું જાણે છે
ક્યારીઓ સીંચી પુષ્પની, ઉપવનમાં પ્રેમથી
યાદોની લઈ સુવાસ રહું છું, તું જાણે છે
બસ તારો છું, તું મારી છે, કેવળ મગન હું એમ,
બે દિ’ના બારેમાસ રહું છું, તું જાણે છે
તડકે ભરીને ચૅતરે મ્રગજળથી વાટકો
હું લઈને એની પ્યાસ રહું છું, તું જાણે છે
Apr 13th 2008rasikmeghaniનવી ગઝલો
હજી પણ પ્રેમને તરસે તમારી યાદનો ટહુંકો
અમારા કાનમાં રણકે તમારી યાદનો ટહુંકો
કહીં એફાંત સાગરમાં સજાવી પલકો મોતીથી
નિશા ઝાકળ ભરી વરસે તમારી યાદનો ટહુંકો
વસંતી વાયરા વાયે સુંગંધિત પુષ્પથી જ્યારે
વિયોગી દિલ બની તડપે તમારી યાદનો ટહુંકો
સતત દ્ર્ષ્ટિમાં અંક્તિ છે તમારા પ્રેમના દર્શન
અમારી સાથે સાથે છે તમારી યાદનો ટહુંકો
નગરની ભીડમાં ભટકી અને ભૂલી ગયા તો પણ
અમારા સપના વાગોળે તમારી યાદનો ટહુંકો
ઉઘાડા આભ નીચે એકલા વાગોળવા બેઠા
સળગતી ધૂપની સાથે તમારી યાદનો ટહુંકો
‘રસિક’ માટે ઘણું છે જિંદગીમાં જીવવા માટે
અમારા માટે કેવળ છે તમારી યાદનો ટહુંકો
ગઝલ ગુર્જ્રરીના સૉજન્યથી
Apr 7th 2008rasikmeghaniનવી ગઝલો
સમયની સાંજ સંભારે, પુરાની યાદના પાના
વલોવી દિલને તડપાવે, પુરાની યાદના પાના
હતા કેવળ એ સંગાથી દિલાસા દિલને દેનારા
તમે ચાલી ગયા ત્યારે, પુરાની યાદના પાના
અમે જો વાંચવા બેઠા, સમેટી જ્યારે આંખોમાં
યુગોમાં રાત વિસ્તારે, પુરાની યાદના પાના
ભલેને પાનખર આવી, અમારી તોય ભીતરમાં
રહ્યા ખુશ્બુના સથવારે, પુરાની યાદના પાના
તમારી યાદ જૉ આવી, ફરી આવી, સતત આવી,
અમે વાંચી ગયા ત્યારે, પુરાની યાદના પાના
ન કાં ચળકાટ એનૉ હૉ, અમારી વેદના સાથે
લખ્યા છે રક્તથી જ્યારે, પુરાની યાદના પાના
સમયની સાથ કાગળ જીર્ણ્ થાતાંએમ પણ જોયાં
સરકતી રેતમાં જાણે , પુરાની યાદના પાના
કુસુમવન પ્રેમના ખીલ્યાં ‘રસિક’ એકાંતમાં ત્યારે
સતત અશ્રુઓ શણગારે, પુરાની યાદના પાના
Mar 17th 2008rasikmeghaniનવી ગઝલો
કોણે કહયું તને કદી આંબી નહીં શકું
રસ્તાના ખાડાં ટેકરા ખાળી નહીં શકું
ચાલીશ મારા મનથી હું મારા પંથપર
બીજાના ચીંઘ્યા ઢાળમાં ઢાળી નહીં શકું
સંગ્રામ હું નસીબથી કરવાનો પળવિપળ
અશ્રુ વહાવી માર્ગમાં થોભી નહીં શકું
મારો અસહય બેાજ ઉપાડીશ હામથી
બીજાનો હું તણખલો ઉઠાવી નહીં શકું
બાળીને જયોત પ્રેમની ચાલીશ રાતદિન
નફરતની આગમાં કદી ચાલી નહીં શકું
મક્કમ ‘રસિક’ છું મારા ઈરાદામાં એટલે
ડગલું ભરીને પાછો હું વાળી નહીં શકું
Mar 14th 2008rasikmeghaniનવી ગઝલો
કેવો અનુપમ કેવો મનહર
તારો હસતો ચહેરો સુંદર
ચહેરે શીતળ શાંત સરોવર
અગ્નિ અગ્નિ દિલની ભીતર
દાવાનળ જો દિલનું ઉકળે
ઉછળે મોજા સાત સમંદર
આપણા પંથે ધૂળને ઢેફા
કયાંક છે કંકર, કયાંક છે પથ્થર
મનના મોસમ રોજ નવીનતમ
કો’દી ચૈતર, કો’દી ભાદર
એજ છે આશા, એજ નિરાશા
રમતો રહું છું શમણા અંદર
Mar 14th 2008rasikmeghaniનવી ગઝલો
કોના ભયનો સંભવ લાગે
આખું નગર કાં નીરવ લાગે
જોઉં હૃદયના દર્પણમાં હું
મારા સમ સૌ માનવ લાગે
આખી રાતના અશ્રુ લૂંછી
તારું ભીનું પાલવ લાગે
એકલા એકલા સૂની રાતે
દિલની ધડકન પગરવ લાગે
મારું શોણિત એનો પાયો
આજ તને જે વૈંભવ લાગે
ઊંચી ઈમારત મૃત્યુ તાંડવ
આજનો માનવ દાનવ લાગે
પુષ્પ પ્રસારે સૌરભ કેવળ
કાદવ હો તો કાદવ લાગે
કાલી ઘેલી કોયલ ડાળે
સુંદર સુંદર કલરવ લાગે
પ્રેમ ભરેલી દુનિયા આખી
એતો ‘રસિક’નું શૈષવ લાગે
Mar 5th 2008rasikmeghaniનવી ગઝલો
રાતના ઓન બલ્બ ઓલાયા
પાંપણો ઓસથી તો ભીંજાયા
કાંટા દિલપર જો મારા ઝીલાયા
ત્યારે ઉપવનમાં પુષ્પ સર્જાયા
નોખ નોખા સજેલા ચહેરાઓ
એક જેવા તમામ પડછાયા
મારું આવી ગયું’તુ ઘર ત્યારે
એક ખંડેર પાસે અટકાયા
તોય બત્તી સડકની બળતી રહી
કોરડા આંધિઓના વીંઝાયા
બીજું સઘળું તમારું ભૂલાયું
પત્રમાં બસ લખેલા વંચાયા
લોફ ચાલ્યા છે કેવા રસ્તાપર
પ્રેમના ચિન્હ ચિન્હ લોપાયા
સંગ મજનૂને કાલ વાગ્યા જે
આજ મારા એ રસ્તે પથરાયા
વશમાં હૅયુ રહ્યું ન આંખો પણ
જ્યારે ફોટામાં તેઓ જોવાયા
વરસો વીત્યે “રસિક” જો મળ્યાતો
વાત કરવા જરાક અચકાયા
Mar 1st 2008rasikmeghaniનવી ગઝલો
પલક પલક પાંખડીના જેવી, ગુલાબ જેવા નયન તમારા
છે કાળી કાળી લટોની સાથે, વદનની શાભા નયન તમારા
સતત પ્રવાસી જીવનના પંથે, અમિટ રહીને છે મનમાં અંકિત
અમોને મલકાટ પ્રેમ પૂર્વક, પ્રદાન કરતા નયન તમારા
છો સાદગીના તમે વિભાકર, છો રૂપવરમાં તમે પ્રભાકર
પ્રલોભનોથી રહીને વંચિત, મલકતા હસતા નયન તમારા
સુદેહ કોમળ ધડકતું હૈયું અજબ ખુમારીમાં સાદગી પણ
છે રૂપ ગર્વિષ્ઠ ગ્રીવા કિન્તુ, હયાથી ઝુકતા નયન તમારા
કરાળ જીવનના આંગણાંમાં તિમિર સભર છે દિશાઓ ત્યારે
અમારા એકાંત દિલમાં ઝાંકી, ઉજાસ કરતા નયન તમારા
અમારી યાદે તમારી રાતો, વિયોગી દિલમાં સપન પ્રજાળી
સજાવી ઝાકળ પલક પલક પર, ને એમ હસતા નયન તમારા
અધર છે ફફડીને બંધ બંને, ‘રસિક’ની પલકાર વિણ છે આંખો
મિલનની એવી ઘડી છે ત્યારે, હૃદયની ભાષા નયન તમારા
Jan 30th 2008rasikmeghaniનવી ગઝલો
વ્યથા વિયોગની જોકે હવે અપાર નથી
છતાંય શાને હૃદયમાં હજી કરાર નથી
અનંત વાટમાં તૃપ્તિ તરસ્તો રહયો છું
પરંતુ જિંદગી લાગી હજી અસાર નથી
સમગ્ર જિંદગી પ્રગટેલી એક આશ રહી
પ્રતિક્ષા એની કરી કે, જે આવનાર નથી
વમળમાં ડૂબી ઊભરવું ઉમંગ હૈયાથી
છે વાત રોજની દિ એકનો ચિતાર નથી
ફફડતા હોંઠને વાચા નહીં મળી તો શું
કહે છે કોણ તમારાથી અમને પ્યાર નથી
જનમથી એષણા મૃગજળની વચ્ચે અટવાઈ
યુગાની પ્યાસ છે તૃપ્તિ કદી થનાર નથી
‘રસિક’ વ્યથામાં વીતાવી છે રાત જાગીને
પરોઢ પાસ છે પો ફૂટવાની વાર નથી