Archive for the 'ભીની ભીની આંખો' Category

થોડીકવાર જો -‘રસિક’ મેઘાણી

ઝાઝું તું જોઈ ના શકે, થોડીકવાર જો
ઝીલી રહ્યો છું કારમા કેવા પ્રહાર જો

કયારેક તું જનાર જો, ને આવનાર જો
કેવા કર્યા છે કારમા કોણે પ્રહાર જો

ડૂબેલ બેડા કેટલા એના ઉદરમાં છે
ઉછળી રહેલ મોજાની તું આરપાર જો

કાળી પ્રલયની રાતમાં વીતે છે જે મને
જોવા તું એને કો’કદી’ મારી સવાર જો

ખરડાઈ રક્તથી ગયા કાં પય, એ જો નહિ
રસ્તાની વચ્ચે કેટલી છે સંગધાર જો

છાતીમાં સળવળે છે કાં ચૈતર હજી સુધી
કોની વહે છે યાદમાં શ્રાવણની ધાર જો

સૈકાથી સ્તબ્ધ વાટમાં ઊભો છું જેમની
ઉઘડી રહ્યા છે આજ એ બીડેલ દ્બાર જો

તોપણ ‘રસિક’ બધાયથી કરવાનો પ્રેમ છે
નફરત કહીં, તો કયાંક મળી જાશે પ્યાર જો

No Comments »

ન રસ્તા ભર્યા છે- ‘રસિક’ મેઘાણી

ન ગીર્દી છે બસમાં, ન રસ્તા ભર્યા છે
નગરમાં ડરેલા, ડરેલા બધા છે

નગર લોક આજે કાં ટોળે વળ્યા છે
બધા ભય ઉઠાવી શું ગોતી રહયા છે

વગાડે ન કાં વાંસળી હસતા નીરો
બધા ઘર નગરનાં જો ભડકે બળ્યા છે

પ્રતિક્ષા ન પંથે, ન આશા જરા પણ
નિશાથી વધારે તિમિરમય પ્રભા છે

બધા બીજ નફરતના બાળી મેં જોયું
બધા પુષ્પ કોમળ હૃદયના મળ્યા છે

બધા મારા પોતાના ચહેરા હતા એ
મને આજ રસ્તામાં જે જે મળ્યા છે

લઈ ખુદની ખંભા ઉપર લાશ ચાલો
નગરમાં નવી એક એવી પ્રથા છે

લઈ ભીડમાંથી વ્યથા નોખી નોખી
જખમથી તડપતા બધા એકલા છે

હૃદયના અગોચરમાં ઝાંકી ‘રસિક’ પણ
સતત રાતભર ડુસ્કે ડુસ્કે રડયા છે

‘રસિક’ પ્રેમ જ્યોતિ ઉઠાવી ત્યાં ચાલો
તિમિરમાં જ્યાં દીપક સૌ ગોતી રહ્યા છે

No Comments »

ભીની ભીની આંખો-‘રસિક ’મેઘાણી

સતત વદન હસતું જોવા તરસે, હજી સુધી ભીની ભીની આંખો
તમારા માટે આ જીવ તડપે, હજી સુધી ભીની ભીની આંખો

પ્રલંબ યુગ સમ વિપળ વિરહની, તમારી આશા, અમારૂં જીવન
ફરી ફરી પંથ જોતી રે’છે, હજી સુધી ભીની ભીની આંખો

તમે હસો તો બધું પ્રફુલ્લિત, સમીર સૌરભ, દિશામાં રંગત
ઉમળકા સાથે એ ભાવ ટપકે, હજી સુધી ભીની ભીની આંખો

ન ફૂંકો ઉર્મીંની રાખ આજે, ભભૂકી ઉઠશે તો જ્વાળા બનશે
પ્રલયના ડુંગર વટાવી દેશે, હજી સુધી ભીની ભીની આંખો

વિદેશની સૂની સૂની સડકે, અમે તો ભૂલા પડી ગયા પણ
પછીતથી કયાંક ડુસ્કા છલકે, હજી સુધી ભીની ભીની આંખો*

નવા નગરને નવા નિવાસી, અમે કદી જ્યાં હતા પ્રવાસી
નવા ઉમંગો છતાંય આજે, હજી સુધી ભીની ભીની આંખો*

હું પ્રેમ દીપક બધા હૃદયમાં, પ્રજાળી ચાલ્યો કદીક જ્યાંથી
હજી ત્યાં ઉર્મીના તણખા ઝબકે, હજી સુધી ભીની ભીની આંખો

કરાર આ બેકરાર યુગમાં, કહીં નહીં મળશે આજ દિલને
કહો ‘રસિક’ને એ લૂંછી નાખે, હજી સુધી ભીની ભીની આંખો

* આ બંન શેર અમેરિકામાં વસ્તા તમામ દેશીઓને અર્પણ

No Comments »

લઈ લે છે- રસિક’ મેઘાણી

શ્વાસ ટાણે સમીર લઈ લે છે
જિંદગી એમ હીર લઈ લે છે

એષણા પણ કદીક લઈ લે છે
એમ જીવન લકીર લઈ લે છે

દાન આપે તો જિંદગી આખી
નહિતો જીવન સગીર લઈ લે છે

રોવા દેતું નથી મને જાણે
આંખથી કોઈ નીર લઈ લે છે

લેવા બેસે છે ત્યારે માટી પણ
આત્મા સાથે શરીર લઈ લે છે

અશ્રૂ ટપકે છે આસમાનોથી
યુઘ્ધ પણ જ્યારે વીર લઈ લે છે

એને સહેવું ઘણું કઠીન ‘રસિક’
જખ્મ આપી જે તીર લઈ લે છે

No Comments »

દીવડા ઠરી ગયા-‘રસિક’ મેઘાણી

વાયરાની રાતમાં દીવડા ઠરી ગયા
સાથ લઈને ચાલતા દીવડા ઠરી ગયા

એ વદન-પ્રભા બધા આંખ આંજતી ગઈ
એકલા ઉજાશમાં દીવડા ઠરી ગયા

તારલાની રાત પણ સાથ ના દઈ શકી
વાટમાંને વાટમાં દીવડા ઠરી ગયા

રાત આખી એકલા એમ પણ ગુજારી છે
જોત જોતાં કેટલાં દીવડા ઠરી ગયા

એક જો ઠરી ગયો, બીજો બાળતા ગયા
એક બાદ કેટલાં દીવડા ઠરી ગયા

કાલ એવા ઊગશે સૂર્ય સમ સતેજ થઈ
આજ રાત જેટલાં દીવડા ઠરી ગયા

રાતભર ન જે ઠર્યાં, આંધિ હો કે હો પ્રલય
ઝબકી આજ, એજ કાં દીવડા ઠરી ગયા

જિંદગી ઉજાસ પણ રહી તો એ રહી‘રસિક’
આશ લઈને આંખમાં દીવડા ઠરી ગયા

1 Comment »

થોડીકવાર જો – ‘રસિક’ મેઘાણી

ઝાઝું તું જોઈ ના શકે, થોડીકવાર જો
ઝીલી રહ્યો છું કારમા કેવા પ્રહાર જો

કયારેક તું જનાર જો, ને આવનાર જો
કેવા કર્યા છે કારમા કોણે પ્રહાર જો

ડૂબેલ બેડા કેટલા એના ઉદરમાં છે
ઉછળી રહેલ મોજાની તું આરપાર જો

કાળી પ્રલયની રાતમાં વીતે છે જે મને
જોવા તું એને કો’કદી’ મારી સવાર જો

ખરડાઈ રક્તથી ગયા કાં, પય એ જો નહિ
રસ્તાની વચ્ચે કેટલી છે સંગધાર જો

છાતીમાં સળવળે છે કાં ચૈતર હજી સુધી
કોની વહે છે યાદમાં શ્રાવણની ધાર જો

સૈકાથી સ્તબ્ધ વાટમાં ઊભો હું જેમની
ઉઘડી રહ્યા છે આજ એ બીડેલ દ્બાર જો

તોપણ ‘રસિક’ બધાયથી કરવાનો પ્રેમ છે
નફરત કહીં, તો કયાંક મળી જાશે પ્યાર જો

No Comments »

વિખૂટા પડી ગયા- ‘રસિક’ મેઘાણી

હતા પ્રેમની જે પરબ સમા, એ બધા વિખૂટા પડી ગયા
અમે પ્યાસ લઈને રહી ગયા, ને બધા વિખૂટા પડી ગયા

હવે માત્ર તડકો રહી ગયો, અને પગમાં છાલાં ભરી ગયો
હતા પાસ જેમના છાંયડા, એ બધા વિખૂટા પડી ગયા

કોઈ ખ્વાબ લઈને વળી ગયા, કોઈ ખ્વાબ દઈને વધી ગયા
અમે ખ્વાબ વચ્ચે રહી ગયા, ને બધા વિખૂટા પડી ગયા

હતાં સાથ જેઓ કદમ કદમ, હતું જેનાથી બધે દમબદમ
હવે આજ કયાં ગયા એ બધા? એ બધા વિખૂટા પડી ગયા

બધા સળગી થઈ ગયા રાખ ઘર, ને તમાશો જોતું રહ્યું નગર
અમે ચીસ પાડી શમી ગયા, ને બધા વિખૂટા પડી ગયા

કહીં દિલમાં જેમનો વાસ છે, અને દિલમાં જેમની આશ છે
રહી દિલમાં એમની ઝંખના, જે બધા વિખૂટા પડી ગયા

હવે તે અમારા તમામ છે, નથી જાણતા કે શું નામ છે
જે અધીક પ્રાણથી પણ હતા, એ બધા વિખૂટા પડી ગયા

અમે એક એક ‘રસિક’ ગણી, ને બનાવી માળા જે પ્રેમની
કહીં એ જે મણકા સરી ગયા, ને બધા વિખૂટા પડી ગયા

No Comments »

પ્રભાત છે- ‘રસિક’ મેઘાણી

ધુમ્મસ ભરેલ કાં હજી મારૂં પ્રભાત છે
ગાળી વિપળમાં કાળી જો સૈકામાં રાત છે

યુગ યુગના ઘાવ લઈને ફરૂં છં હું એકલો
બે-ચાર પળના દુઃખની કહીં શું વિશાત છે

છોળો ખુશીથી ત્યારે જમાનો ભરી ગયો
મુજ રકતથી જો ચીતરી રંગીન ભાત છે

ચહેરા ઉપર ઉભરતા હૃદય ભાવ જોઈ લે
ખલ્લી કિતાબ જેમ સદા મુજ હયાત છે

બાકી ‘રસિક’ છે કપરા બધાયે પ્રવાસમાં
સુખના દિવસ તો જિંદગીના પાંચ સાત છે

No Comments »

ફૂલ ખરે- ‘રસિક’ મેઘાણી

તમે હસો, તો તમારા મુખેથી ફૂલ ખરે
અમારા દિલની ખુદા એ દુવા કબૂલ કરે

પછી આ જિંદગી હસતા રહીને વતી જશે
કદી જો પ્રેમમાં પાગલ થવા તું ભૂલ કરે

અનંત વિસ્તરી જાશે પછી મિલન મારૂં
હૃદય જો લાગણી સીંચી વિપળ અમૂલ કરે

પ્રદીપ પ્રેમના બાળે જો અંધકારોમાં
તો ઋણ એનું બધા દિલ સુધી વસૂલ કરે

કરે તો પાર્થ એ મેદાને પ્રશ્ન ક્રિશ્નાથી
ન બીજા પાંડવો સહદેવ કે નકૂલ કરે

હમેંશા ઘાવ સુમનથી મને મળ્યા જો ‘રસિક’
તો આજ કાંટા તું પાલવમાં કાં બબૂલ ભરે

No Comments »

જીવ થાકી ગયો-‘રસિક’ મેઘાણી

વાત વાતે તને યાદ કરતા રહી, જીવ થાકી ગયો
તું ન આવ્યો ફરી, ઝંખનાયે કરી, જીવ થાકી ગયો

લોક જોતા રહ્યા, દૂર ખસતા રહ્યા, આગ બળતી રહી
દિલ વલોવી અમે રસ્તા વચ્ચે રડી, જીવ થાકી ગયો

કયાંક કાંટા હતાં, કયાંક ખાડાં હતાં,પગમાં છાલાં હતાં
એવા રસ્તે રઝળતા રઝળતા રહી, જીવ થાકી ગયો

કોઈ જોયું નહિ, કોઈ રોયું નહિ, કોઈ આવ્યો નહિ
તોય વાતો હૃદયની બતાવ્યા કરી, જીવ થાકી ગયો

કોઈ રસ્તો મળ્યો, ના દિશાયે મળી, જિંદગીભર ફરી
ચાલી ચાલી અને એકલા રાતદિ’, જીવ થાકી ગયો

જિંદગીના જખમ જોકે થોડાં હતાં, કિન્તુ ઊંડા હતાં
એના એકેક પર વાર ગણતા, રહી જીવ થાકી ગયો

એક ચહેરો હતો, ફૂલ જેવો હતો, પ્રેમ કરતો હતો
એને સપનાંમાં કેવળ સજાવ્યા કરી, જીવ થાકી ગયો

કોઈ વેળા સમયનો જે રાજા હતો, સાત રાણી હતી
એના શોષણને સંખ્યામાં ગણતા રહી, જીવ થાકી ગયો

એક ખળખળ સરિતા નીકળતી હતી, રોજ વહેતી હતી
જોતાં જાતી ‘રસિક’ એને સાગર ભણી, જીવ થાકી ગયો

“શબ્દ સ્રષ્ટિ” ના સૉજન્યથી

No Comments »

Next »

Type in
Details available only for Indian languages
Settings Settings reset
Help
Indian language typing help
View Detailed Help