ફૂલ ખરે- ‘રસિક’ મેઘાણી

તમે હસો, તો તમારા મુખેથી ફૂલ ખરે
અમારા દિલની ખુદા એ દુવા કબૂલ કરે

પછી આ જિંદગી હસતા રહીને વતી જશે
કદી જો પ્રેમમાં પાગલ થવા તું ભૂલ કરે

અનંત વિસ્તરી જાશે પછી મિલન મારૂં
હૃદય જો લાગણી સીંચી વિપળ અમૂલ કરે

પ્રદીપ પ્રેમના બાળે જો અંધકારોમાં
તો ઋણ એનું બધા દિલ સુધી વસૂલ કરે

કરે તો પાર્થ એ મેદાને પ્રશ્ન ક્રિશ્નાથી
ન બીજા પાંડવો સહદેવ કે નકૂલ કરે

હમેંશા ઘાવ સુમનથી મને મળ્યા જો ‘રસિક’
તો આજ કાંટા તું પાલવમાં કાં બબૂલ ભરે

No Comments »

Trackback URI | Comments RSS

Leave a Reply