વિખૂટા પડી ગયા- ‘રસિક’ મેઘાણી

હતા પ્રેમની જે પરબ સમા, એ બધા વિખૂટા પડી ગયા
અમે પ્યાસ લઈને રહી ગયા, ને બધા વિખૂટા પડી ગયા

હવે માત્ર તડકો રહી ગયો, અને પગમાં છાલાં ભરી ગયો
હતા પાસ જેમના છાંયડા, એ બધા વિખૂટા પડી ગયા

કોઈ ખ્વાબ લઈને વળી ગયા, કોઈ ખ્વાબ દઈને વધી ગયા
અમે ખ્વાબ વચ્ચે રહી ગયા, ને બધા વિખૂટા પડી ગયા

હતાં સાથ જેઓ કદમ કદમ, હતું જેનાથી બધે દમબદમ
હવે આજ કયાં ગયા એ બધા? એ બધા વિખૂટા પડી ગયા

બધા સળગી થઈ ગયા રાખ ઘર, ને તમાશો જોતું રહ્યું નગર
અમે ચીસ પાડી શમી ગયા, ને બધા વિખૂટા પડી ગયા

કહીં દિલમાં જેમનો વાસ છે, અને દિલમાં જેમની આશ છે
રહી દિલમાં એમની ઝંખના, જે બધા વિખૂટા પડી ગયા

હવે તે અમારા તમામ છે, નથી જાણતા કે શું નામ છે
જે અધીક પ્રાણથી પણ હતા, એ બધા વિખૂટા પડી ગયા

અમે એક એક ‘રસિક’ ગણી, ને બનાવી માળા જે પ્રેમની
કહીં એ જે મણકા સરી ગયા, ને બધા વિખૂટા પડી ગયા

No Comments »

Trackback URI | Comments RSS

Leave a Reply