પ્રભાત છે- ‘રસિક’ મેઘાણી

ધુમ્મસ ભરેલ કાં હજી મારૂં પ્રભાત છે
ગાળી વિપળમાં કાળી જો સૈકામાં રાત છે

યુગ યુગના ઘાવ લઈને ફરૂં છં હું એકલો
બે-ચાર પળના દુઃખની કહીં શું વિશાત છે

છોળો ખુશીથી ત્યારે જમાનો ભરી ગયો
મુજ રકતથી જો ચીતરી રંગીન ભાત છે

ચહેરા ઉપર ઉભરતા હૃદય ભાવ જોઈ લે
ખલ્લી કિતાબ જેમ સદા મુજ હયાત છે

બાકી ‘રસિક’ છે કપરા બધાયે પ્રવાસમાં
સુખના દિવસ તો જિંદગીના પાંચ સાત છે

No Comments »

Trackback URI | Comments RSS

Leave a Reply