કરજો સજા મને

તોફાન સામે વાર છું કરજો સજા મને
સંકટ હું ઝીલનાર છું કરજો સજા મને

ફરહાદ, દેવદાસ કે મજનું ભલે નથી
નખશિખ છતાંય પ્યાર છું કરજો સજા મને

કંટકના ઘાવ કારમા ઝીલીને ચૂર છું
પુષ્પોને ચાહનાર છું કરજો સજા મને

કાપે છે લોક તારા ગણી જેના માટે રાત
એ આશની સવાર છું કરજો સજા મને

જેને કદી મળે નહીં પાલવનો આશરો
હું એવી અશ્રુધાર છું કરજો સજા મને

દિલ છે અલિપ્ત મારૂં સદા ઈર્ષા દ્રેષથી
હું તો અખંડ પ્યાર છું કરજો સજા મને

વાચા ‘રસિક’ મળી ન કદી જે વિચારને
ખામોશ એ પુકાર છું કરજો સજા મને

No Comments »

Trackback URI | Comments RSS

Leave a Reply

 Type in