ચાલ્યા સજનના દ્વારે

સમગ્ર જીવનનો બેાજ ઊંચકી, અમે તો ચાલ્યા સજનના દ્વારે
બધા સબંધોને સૂના છોડી, અમે તો ચાલ્યા સજનના દ્વારે

વસંત હો કે હો પાનખર પણ, બધાય મોસમ અમારા મોસમ
કળીને રંગત સુગંધ અર્પી, અમે તો ચાલ્યા સજનના દ્વારે

મિલનની આશામાં પળ ગણીને, યુગો વિતાવ્યા જે વાટે એની
ધડકતા હૈયે કદમ ઉઠાવી, અમે તો ચાલ્યા સજનના દ્વારે

તમામ જગના બગીચા ખાળી, સજાવી જે છાબડી છે એના
સુમનથી ખુશ્બૂને રંગ માંગી, અમે તો ચાલ્યા સજનના દ્વારે

તમારી યાદે જે વીતી રાતો, સમેટી ઝાકળ સ્વરૂપે એને
પછી નયનમાં સજાવી મોતી, અમે તો ચાલ્યા સજનના દ્વારે

અમારા મનની પરીની પાંખે, ઉછળતા મનની વિહંગ આંખે
ઉમળકા સાથે સબંધ બાંધી, અમે તો ચાલ્યા સજનના દ્વારે

ઉગાવી આંખોમાં આશ જવાળા, સપન સજાવી ‘રસિક’ મિલનનું
હૃદયના ભાવોમાં ઉર્મી ઢાળી, અમે તો ચાલ્યા સજનના દ્વારે

No Comments »

Trackback URI | Comments RSS

Leave a Reply

 Type in