“રસિક” મેઘાણીની ગઝલો

તમે વિચારોમાં આજ મળતાં, અમે ત્યાં ભૂલા પડી ગયા’તા
પ્રસંગ આપસના યાદ કરતાં, અમે ત્યાં ભૂલા પડી ગયા’તા

તમારા ઓજસના છાંયડામાં અમોને મંઝિલ મળી ગઈ પણ
તમારી આંખોથી આંખ મળતાં, અમે ત્યાં ભૂલા પડી ગયા’તા

ઉઘાડી છત્રી, છતાંય વરસાદમાં પલળતા રહ્યા’તા બંને
પડળથી ઊર્મીની આંખ ઝરતાં, અમે ત્યાં ભૂલા પડી ગયા’તા

દિશા વગરના વિરાટ રણમાં, વરસ્તી રેતી સળગતો સૂરજ
નવા નવા રસ્તા ગણતાં ગણતાં, અમે ત્યાં ભૂલા પડી ગયા’તા

ઉછળતી ઊર્મીના મોજા વચ્ચે, રહી છબી સઘળા આપણાની
જખમના સાગર ફરી ઉમડતાં, અમે ત્યાં ભૂલા પડી ગયા’તા

વિરાટ જનમેદનીની સાથે અલિપ્ત ચાલી રહ્યા’તા કિન્તુ
જરાક રસ્તામાં યાદ મળતાં, અમે ત્યાં ભૂલા પડી ગયા’તા

તિમિરની શબ આખી ગોતવામાં રહી ગયા સૂર્યની કિરણ પણ
તુષાર મોતી ‘રસિક’ ચમકતાં, અમે ત્યાં ભૂલા પડી ગયા’તા

No Comments »