દુખના સંગ-‘રસિક’ મેઘાણી

કો’ક સુખના દિ’ કો’ક દુખના સંગ
એમ બદલાય જિંદગીના રંગ

કાચી માટી ઉપર હું ઊભો છું
ઉંચે આકાશ છે ને આશ પતંગ

એક એવા મિલનની વેળા છે
રૂપ તારૂં ને મારી આંખ છે દંગ

પગમાં છાલાં પ્રજાળી ચાલ્યો છું
ધોમ ધખતી ધરા ને એય સળંગ

મારા યુગ યુગ પ્રલંબ વિત્યા જે
આજ લાગે એ પળ વિપળનો પ્રસંગ

ગાઢ વનમાં વસંત વાવી છે
સંગ તારો, ને હેયે લાખ ઉમંગ

જિંદગી જોમ સાથે જીવે છે
કાળ સામે ‘રસિક’ સમાન ધબંગ

No Comments »

Trackback URI | Comments RSS

Leave a Reply