“રસિક” મેઘાણીની ગઝલો

ઉર્મીઓ દિલથી આવો જો નયનોનાં આંગણે
પાંપણ સજાવશું અમે મોતીના તોરણે

હું ધૂળથી રમી ન કાં વંટોળ સમ રહું
આરસ-પહાણ ચોક નથી મારે આંગણે

મંઝિલ મળી છતાય કદી એમ પણ થયું
દસ્તક દઈ હું થાકી ગયો બંધ બારણે

વાતો કયાસની બધી રેતી સમાન છે
નિર્ણયની તે ઉપર કાં ઈમારત હે દિલ ચણે

ચહેરાના ઘાવ દિલ સુધી અંકિત છે કેમકે
એેનો ઘડાયો ઘાટ જમાનાની એરણે

માટીમાં આખરે છે ‘રસિક’નું વિરામ સ્થાન
ઝૂલ્યો ભલેને હોય એ સોનાના ઝૂલણે

No Comments »

નયનોનાં આંગણે-“રસિક” મેઘાણી