દર્દે જીગર-“રસિક” મેઘાણી

પ્રેમ બદલે આપ્યું તેં દર્દે જીગર
એટલી પણ કોણ કરશે મુજ કદર

ભાત કદમોની ભલે બદલાય રોજ
ચાલતી રે‘શે છતાંયે એ ડગર

તે છતાં કાં હું નગરમાં ગુમ થયો
એજ રસ્તા, એજ ચહેરા, એજ ઘર

શબ્દો અશ્રુ થઈ અને વહેતા રહ્યા
ફફડી ફફડી રહી ગયા બંને અદ્યર

કાલ વીતી ભવ્ય એવી આજ પણ
ક્યારે પાછી આવશે કોને ખબર

એય પણ અંતાઈ જાશે એક દિ
જે અનાદિકાળથી ચાલે સફર

કુરચી કુરચી થઈ ‘ રસિક’ વિખરી ગયું
ભગ્ન મારા દિલ સમું આખું નગર

No Comments »

Trackback URI | Comments RSS

Leave a Reply