“રસિક” મેઘાણીની ગઝલો

રાતના ઓન બલ્બ ઓલાયા
પાંપણો ઓસથી તો ભીંજાયા

કાંટા દિલપર જો મારા ઝીલાયા
ત્યારે ઉપવનમાં પુષ્પ સર્જાયા

નોખ નોખા સજેલા ચહેરાઓ
એક જેવા તમામ પડછાયા

મારું આવી ગયું’તુ ઘર ત્યારે
એક ખંડેર પાસે અટકાયા

તોય બત્તી સડકની બળતી રહી
કોરડા આંધિઓના વીંઝાયા

બીજું સઘળું તમારું ભૂલાયું
પત્રમાં બસ લખેલા વંચાયા

લોફ ચાલ્યા છે કેવા રસ્તાપર
પ્રેમના ચિન્હ ચિન્હ લોપાયા

સંગ મજનૂને કાલ વાગ્યા જે
આજ મારા એ રસ્તે પથરાયા

વશમાં હૅયુ રહ્યું ન આંખો પણ
જ્યારે ફોટામાં તેઓ જોવાયા

વરસો વીત્યે “રસિક” જો મળ્યાતો
વાત કરવા જરાક અચકાયા

No Comments »